Profesor Uniwersytetu Hokkaido, Toshiyuki Nakagaki, opublikował w 2008 roku w czasopiśmie Nature niezwykłe wyniki swojego eksperymentu.
„Nauczył” grzybnię żółtej pleśni odnajdywania cukru w labiryncie. Grzyby, w przeciwieństwie do myszy, nie mogą się poruszać – muszą rosnąć w kierunku pożywienia. Już po kilku godzinach grzybnia poradziła sobie z labiryntem i dotarła do cukru.
Profesor powtórzył doświadczenie. Umieścił kawałek grzybni, która brała udział w pierwszym eksperymencie, przy wejściu do identycznego labiryntu z cukrem w tym samym miejscu. Wtedy wydarzyło się coś niesamowitego:
jedna nić grzybni od razu obrała najkrótszą drogę do cukru, omijając wszystkie ślepe zaułki, druga natomiast zignorowała reguły gry – wspięła się na sufit szklanego labiryntu i prosto, ponad przegrodami, dotarła do celu.
Ani jedna mysz ani szczur nie wykazały się tak zdumiewającą skutecznością! Zapamiętanie labiryntu o podobnej złożoności za pierwszym razem bywa trudne nawet dla człowieka.
Najbardziej znanym grzybem pasożytniczym jest Candida. Wprawdzie występuje ona naturalnie w naszym organizmie i pełni pewne funkcje (np. wiązanie metali ciężkich), jednak jej przerost staje się niebezpieczny.
Kto jest w grupie ryzyka kandydozy?
osoby starsze i dzieci,
pacjenci z chorobami hormonalnymi (cukrzyca, niedoczynność tarczycy, otyłość),
osoby po antybiotykoterapii, leczeniu cytostatykami, lekami hormonalnymi (w tym antykoncepcją),
pacjenci onkologiczni poddawani chemioterapii i radioterapii,
alergicy,
osoby z problemami przewodu pokarmowego (dysbakterioza, wrzody, zapalenia jelit, polipy, choroba Leśniowskiego-Crohna),
pacjenci z zapaleniem pęcherzyka żółciowego (kamienie mogą być „zbiornikiem” dla Candida).
Noworodki mogą zostać zakażone już podczas porodu. Praktycznie każdy narząd może zostać zaatakowany – albo przez same grzyby, albo przez toksyny, które wytwarzają.
Objawy kandydozy:
luźne, pieniste stolce, nudności, wzdęcia, wymioty,
stany zapalne, pieczenie i swędzenie w obrębie układu moczowo-płciowego,
alergie, pokrzywka, astma, atopowe zapalenie skóry,
przewlekłe bóle głowy, zmęczenie, nieżyt nosa,
mrowienie, drętwienie, bóle mięśni, infekcje ucha, grzybica stóp,
zaburzenia pamięci, depresja, bóle miednicy, upławy,
niepłodność, PMS, zapalenie gruczołu krokowego, impotencja.
Sprzyja jej rozwojowi dieta bogata w cukier, węglowodany oraz produkty drożdżowe (pieczywo, niektóre sery, napoje fermentowane).
Grzyby zaburzają mikroflorę jelitową, czyniąc ją kwaśną i niesprzyjającą prawidłowemu trawieniu. Produkty zawierające drożdże stają się więc bardzo niebezpieczne dla zdrowia.
Farmakoterapia ma liczne skutki uboczne (nudności, wymioty, biegunki), a dodatkowo może powodować zmiany w składzie krwi, reakcje alergiczne czy zaburzenia neurologiczne.
Co robić?
Nie dokarmiaj grzybów! Candida potrzebuje białek (aminokwasów) i węglowodanów.
Jeśli dostarczasz im „paliwa” – przejmują kontrolę.
Produkty, które Candida szczególnie lubi:
makarony, mięso, pieczywo drożdżowe, kwas chlebowy, piwo,
mleko skondensowane, ziemniaki, słodycze, ciastka, napoje gazowane,
biały ryż, płatki śniadaniowe, mleko, sery,
wyroby cukiernicze, desery, likiery, słodkie wypieki.
Zastanów się nad swoją dietą i zdrowiem w świetle tych informacji.
Przestań karmić grzyby. Zacznij odżywiać siebie!
