Wszechświat nie narodził się jako materia, zrodził się jako świadomość
Ta świadomość zaczęła wibrować, ujawniając sekret, który dawne szkoły chroniły przez tysiąclecia: całe istnienie to częstotliwość. Materia to spowolnione wibracje, a cały wszechświat jest umysłem manifestującym się na różnych poziomach gęstości.
2. Oryginalny projekt i postrzeganie umysłu
W tym pochodzeniu Toth sformułował jedno z najgłębszych odkryć: „Aby myśl była wieczna, musi istnieć czas”.
Tu rodzi się prawdziwa tajemnica. Czas nie został stworzony jako więzienie, ale jako początek porządku. Ich zadaniem jest filtrowanie każdego doświadczenia w swoim miejscu, pozwalając świadomości odkrywać siebie krok po kroku, wewnątrz świata materialnego, bez nasycenia się, gdy dostrzega wszystko jednocześnie.
Wyzwanie zaczęło się, gdy ludzki umysł utożsamia się wyłącznie z ciałem i ego.
To, co narodziło się jako scenariusz porządkowy dla doświadczeń w fizycznej gęstości 3D, umysł zinterpretował jako ograniczenie. Tracąc perspektywę na wszystko, to, co było narzędziem organizacyjnym, stało się poczuciem niedoboru. Czas przestał być postrzegany jako płótno doświadczeń i stał się jak obca siła, która ciągnie nas z przeszłości w przyszłość.
Z tej perspektywy czas liniowy ma władzę tylko w świecie materialnym i umyśle, który się rozpada. Twój duch, prawdziwa ludzka istota, nie jest materiałem, lecz czystą świadomością, a na płaszczyźnie ducha doświadczenie obejmuje całość bez konieczności sekwencji.
W ludzkim doświadczeniu umysł wykorzystuje liniowe postrzeganie czasu, aby:
Dziel całe swoje doświadczenie na osobne chwile, abyś postrzegał rzeczywistość przez fragmenty, zamiast postrzegać ją jako jedność.
Ogranicz to, co pamiętasz, sprawiając, że czasowo zapomnisz o swojej głębszej naturze i swoim połączeniu ze wszystkim.
Stworzyć poczucie, że zawsze czegoś brakuje i że pełnia znajduje się w przyszłości do osiągnięcia, trzymając Cię w nieustannej poszukiwaniu.
Tak więc czas nie zamyka duszy sam w sobie; to identyfikowanie się z umysłem i ciałem fizycznym tworzy uczucie bycia uwięzionym. Podczas gdy świadomość jest postrzegana oddzielnie, żyje w pogoni za przyszłością, która zawsze wydaje się być przed nami.
Ale kiedy ktoś przypomni sobie swoją prawdziwą naturę, rozumie coś głębokiego: nigdy nie był więźniem czasu. To jego własna uwaga przebywała przez nieskończone możliwości wieczności. Wtedy przeszłość i przyszłość przestają wyglądać jak rzeczywistość absolutna i ujawniają się jako sposoby, w jaki umysł organizuje doświadczenie.
Budzi się świadomość odkrywa, że wieczność nie jest nieskończoną ilością czasu, ale rzeczywistością, którą podtrzymuje jednocześnie. To nieruchome dno, na którym pojawiają się wszystkie wydarzenia.
Z tej perspektywy to, co nazywamy narodzinami i śmiercią, początkiem i końcem, są po prostu zmianami stanu i wibracjami w znacznie większej rzeczywistości.
Prawdziwy sekret polega na tym, że wieczność nie znajduje się na końcu drogi duchowej. Zawsze tu był, za każdym doświadczeniem i za iluzją, że czas płynie do przodu. Przebudzenie polega na uznaniu, że nie idziemy ku wieczności; zawsze byliśmy w niej.
Trzy. Prawdziwa natura wieczności
W obliczu tego oszustwa umysłu, Toth dodaje klucz, który niszczy ludzkie postrzeganie: „Czas się nie zmienia. Wszystko zmienia się w czasie”.
Czas nie płynie; pozostaje jak mapa absolutna. Przeszłość nie znika, a przyszłość nie jest pusta; wszystko nadal istnieje jednocześnie w nieskończonej księdze już napisanych stron. Twoje dzieciństwo nadal istnieje i twoja potencjalna przyszłość również. Wieczność zawiera WSZYSTKO na raz.
Dlatego życie jest świadomością zmieniającą swoje podejście przez regiony tej wieczności. Czujemy, że „czas płynie”, ale to nasza uwaga przesuwa się po stworzeniu.
4. Przebudzenie Iluzji: Teraźniejszość i sen
Jeśli zwykły umysł żyje uwięziony w sekwencji liniowej (przeszłość → teraźniejszość → przyszłość), rozszerzona świadomość ma dwa bezpośrednie klucze do dostrojenia wszystkiego:
TERAZ w czuwaniu (Stan Obecności): Teraźniejszość nie jest tylko chwilą; jest bramą do wieczności. Poczucie winy żyje przeszłością, a niepokój w przyszłości; żadna nie może przetrwać w czystej teraźniejszości. Kiedy przestajesz przenosić się na wczoraj lub jutro przez wewnętrzną ciszę, rozbrajasz iluzję. Mieszkając w absolutnej obecności, umysł się wyłącza, doświadczasz całkowitego i niewytłumaczalnego pokoju, a świadomość wychodzi z czasu psychologicznego. Przestajesz być postacią, która cierpi i stajesz się nieruchomym Świadkiem, który ociera się o wieczne.
Odpoczynek i Wyższe Plany: To wyjaśnia, dlaczego w snach czas działa inaczej, minuty są jak lata, a przeszłość współistnieje z przyszłością. Podczas snu świadomość podnosi swoje wibracje, czasowo uwalniając się ze współrzędnych ciała fizycznego i trójwymiarowej percepcji.
Tutaj ujawnia się prawdziwy cel odpoczynku: Kiedy ciało śpi, świadomość dostrojona jest do subtelnymi płaszczyznami istnienia.
W tym rozszerzonym stanie:
Wznosisz się ponad czas liniowy.
Fizyczne bariery rozpadają się na raz.
Doświadczasz równoczesności istnienia.
Czas chronologiczny jest zasadą, która stosuje się tylko w gęstości materialnego świata fizycznego; jest to warunek niezbędny do utrzymania przez umysł doświadczenia formy. Ale nie jesteś biologicznym pojemnikiem. Nie jesteś materialnym fizykiem.
Jesteś wiecznym podróżnikiem, który każdej nocy podnosi swoją częstotliwość ponad trójwymiarową symulację, aby przypomnieć sobie, co to znaczy być nieskończonym i że w każdej chwili czystej obecności budzi się w grze, aby uznać, że jesteś już wolny.
Sanchez
