WIEK NIE JEST ZAWIERANY W NASZYM DNA
Starzenie się to program kontroli umysłu.
Kłamstwem jest, że ludzie umierają ze starości, bo “wiek” dla naszego DNA w komórkach nie istnieje.
Komórki naszego ciała są nieustannie odnawiane, nawet u osób starszych.
W rozmnażaniu komórek jest wiele błędów, ale zawsze istnieje biologiczno-emocjonalny powód naszej śmierci.
Nie jest tak łatwo umrzeć człowiekowi, żeby serce i płuca przestały działać.
Ludzie nie umierają ze starości czy chorób, ludzie umierają z powodu swoich konfliktów emocjonalnych, które doprowadziły do tego starzenia się i późniejszej śmierci.
Nie ma wieku dla naszego DNA, tworzymy granice z latami, w których umiera nasze ciało.
Starzenie się wynika z negatywnego myślenia i niskiego stanu dominacji.
Jeśli nie mamy ograniczającego przekonania, że starzeć się jest normalne, to się nie zestarzejemy, a przynajmniej nie w takim tempie, że starzenie się jest “normalne”.
To dlatego, że:
⚘ Nasza skóra jest odnowiona co 3 miesiące.
⚘ Krew – co 6
⚘ Płuca są odnawiane co roku.
⚘ Wątroba wraca do zdrowia za 18 miesięcy.
⚘ Mózg całkowicie przywraca swoje komórki co 3 lata.
⚘ Szkielet w pełni regeneruje się w ciągu 10 lat.
⚘ Każdy mięsień i tkanka regenerują się w ciągu 15 lat.
⚘ Nawet nasza osobowość odnawiana jest co 7 lat.
Musimy zapewnić sobie regenerację wszelkimi sposobami – żywnością, powietrzem, wodą, a przede wszystkim myślami i informacjami o nas samych.
Sekret starannie ukrywany przed nami polega na tym, że nasze DNA nie zawiera danych dotyczących naszego starzenia się.
Program starzenia jest tworzony w całości przez nas w naszej głowie, poprzez nasze Przekonania i Przekonania zdobyte w środowisku, w którym się urodziliśmy, dorastaliśmy i żyjemy.
Jesteśmy tak zakorzenieni, że wierzymy, że to normalny sposób życia, starzenia się i umierania.
Na szczęście dla nas rzeczywistość jest całkiem inna.
Nie jest tajemnicą, że kiedy zgubimy się w przeszłości, zawsze patrzymy w przyszłość.
I właściwie ważne jest, aby zostawić przeszłość za sobą i iść do przodu, żyć i zmieniać teraźniejszość w swoim umyśle”
~ Emil Lazarow
