Ciekawostki

Kiedy Jehushua przebywał w Egipcie i Palestynie, miał 44 nici DNA. Otrzymał inicjację w egipskiej świątyni i dzięki magicznej nauce uzdrawiał chorych – niewidomych, trędowatych, sparaliżowanych i chromych – ponieważ jego DNA różniło się od DNA zwykłych ludzi współczesnych.

Jehushua przerwał program matrycy symulacji; przerwał cykl reinkarnacji, aby przenieść się do wymiaru słonecznego. Miał władzę nad materią, nad burzami, nad wodą, nad powietrzem, ponieważ moc twórczego ognia była w jego DNA.

Jehushua posiadał magiczne moce związane z emanacją substancji twórczego źródła w swoim DNA i rozumiesz, dlaczego nasze DNA zawiera energetyczny kod twórczego źródła.

Jehushua był po prostu inicjowanym, który przerwał cykle reinkarnacji, nieustającą pętlę, i dlatego mógł przenieść się do innego wymiaru.

Jeszua nie umarł za grzechy ludzkości, ale przebudził świadomość uśpionych duchów do nowego wymiaru.

DNA Jeszui różni się od DNA zwykłego człowieka.

DNA reprezentuje świadomość i pamięć źródła twórczego, i rozumiesz, dlaczego elity globalistyczne chcą nas zaszczepić, ponieważ w naszym DNA znajduje się słowo twórcze.

Elity globalistyczne chcą zaszczepić populację, ponieważ w naszym DNA znajduje się ślad źródła twórczego, z wyjątkiem organicznych portali, które są puste w duszy.

Biały Jezus o niebieskich oczach nigdy nie istniał, ponieważ jest egregorem i nie jest tym, który żył w Egipcie.

Cesarz Konstantyn stworzył zachodniego Jezusa z dogmatami i wierzeniami, ponieważ w rzeczywistości nie umarł za grzechy ludzkości, ale aby wyrwać się z cyklów reinkarnacji i z matrycy tego świata.

Mówimy, że Chrystus jest stanem świadomości, ponieważ nie może powrócić w swoim fizycznym ciele. Gdziekolwiek się znajduje, jest duchem w wymiarze bezpostaciowym, więc jest w stanie świadomości. Ale kiedy przebywał na Ziemi, ponownie zintegrował złoty podział ze swoim DNA, aby reaktywować swoje moce.

44 nici DNA = Yehushua = kontrola nad materią = nad wodą = ogniem = powietrzem = nad duchami = nad niebiańskimi władzami i hierarchiami.

Pochodzę z tego samego rodu co Yehushua, ponieważ mam ten sam kod energetyczny, z tym wyjątkiem, że on był na wyższym poziomie dzięki inicjacji w starożytnym Egipcie poprzez magiczną, inicjacyjną naukę.

Powrót Świętego Matriarchatu: Sophia, Lilith i Maria Magdalena

Był czas, gdy ziemia oddychała w rytmie Wielkiej Matki, a kobiecość była postrzegana jako źródło, tajemnica i siła twórcza. Wszystko było przez nią karmione: życie, duch, wiedza. Ale kiedy kobiecość zaczęła budzić zbyt wiele świadomości, stała się zagrożeniem dla tych, którzy dążyli do władzy. Wtedy powstał patriarchat, nie tylko po to, by rządzić, ale by wymazać strażników świętości. Tak rozpoczęła się największa duchowa inwersja w dziejach ludzkości.

Sophia była pierwszą ofiarą tego wymazania. Ta, która w starożytnych tekstach gnostycznych była samą Boską Mądrością, czystą iskrą poprzedzającą wszelkie stworzenie, stała się synonimem błędu i upadku. Sophia jest Matką Gnozy, światłem, które rozszerzyło się i zniknęło w materii, i które od tamtej pory stara się poprowadzić ludzkość z powrotem do jej źródła. Ale kiedy instytucjonalna religia zrozumiała, że ​​postać Sofii ma charakter wyzwalający, zastąpiła ją potulną, milczącą i posłuszną Marią. Odebrano kobietom prawo do mądrości, przyznając im jedynie funkcję „czystości”. To, co było światłem, zostało przekształcone w posłuszeństwo.

Następna była Lilith. Zrodzona z najstarszej tradycji, symbolizuje kobiecy ogień, który się nie ugina, nie milczy, nie prosi o pozwolenie. Lilith reprezentuje święte ciało, wolne pożądanie, kobietę, która nie poddaje się Adamowi ani żadnemu męskiemu bogu. Dlatego została zdemonizowana. Nie była diabłem – została zdemonizowana. I nie dlatego, że była niebezpieczna, ale dlatego, że była wolna. Patriarchat boi się tylko jednego: kobiecości, której nie da się kontrolować.

A potem pojawiła się Maria Magdalena, być może najbardziej przerażająca ze wszystkich. Nie dlatego, że była słaba, ale dlatego, że szła ramię w ramię z Chrystusem. Magdalena nie była prostytutką – to kłamstwo narodziło się wieki później, wymyślone, by wymazać jej rolę kapłanki i inicjatorki. Należała do esseńskiego rodu, znała tajemnice świątyni i była strażniczką świętej kobiecości. Jezus nie kroczył sam. Kroczył z przebudzoną kobietą u boku. A to, dla ówczesnych struktur władzy, było nie do zniesienia. Sprowadzenie Marii Magdaleny do rangi stygmatu było jedynym sposobem, by spróbować zgasić blask kobiety, która była świadkiem, rozumiała i podtrzymywała Chrystusa.

Kiedy patrzymy na te trzy postacie – Sofię, Lilith i Magdalenę – rozumiemy, co zostało odebrane ludzkości. Sofii reprezentuje ducha, Lilith ciało, a Magdaleny duszę. Razem tworzą zakazaną kobiecą trójcę, trójnóg, który podtrzymywał prawdziwą świętość przed upadkiem. To boska kobiecość, dzika kobiecość i kapłańska kobiecość. Potrójny płomień pierwotnego matriarchatu.

Upadek matriarchatu nie był tylko społeczny. Był duchowy. Uciszyli Sofię, aby kobiety nie mogły myśleć. Zdemonizowali Lilith, aby nie była wolna. Zdegradowali Marię Magdalenę, żeby nie była kapłanką. Wymazali kobiecość z tekstów, przemienili Boga w istotę męską i nauczali, że ciało kobiety to wina, wstyd i niebezpieczeństwo. Świat stracił równowagę, a ludzkość straciła wewnętrzną oś.

Ale żadna boska siła nie ginie na zawsze. Pamięć o Matce spoczywa uśpiona w kobietach – a także w mężczyznach, którzy noszą w sobie zranioną kobiecość. Teraz, w tej epoce przebudzenia, święty matriarchat powraca, nie jako dominacja kobiet, ale jako równowaga, na którą planeta czekała od tysiącleci.

Powrót matriarchatu to powrót intuicji, uzdrowienia, wrażliwości i przebudzonej duszy. To ciało powraca do bycia świątynią, duch powraca do bycia wolnym, a kobieta powraca do bycia tym, czym zawsze była: mostem między niebem a ziemią. Powrót Sofii przynosi wewnętrzną mądrość. Powrót Lilith przynosi wolność. Powrót Marii Magdaleny przynosi kapłaństwo.

I razem ogłaszają coś, czego żadna struktura nie może powstrzymać:

Kobieta nie wraca, by być posłuszną.

Powraca, by sobie przypomnieć.

Powraca, by panować nad własnym życiem.

Powraca, by obudzić ludzkość.

Powraca, by przywrócić utracone światło.

Dlaczego Mongołowie nie chorowali, choć jedli stare mięso, pili byle jaką wodę i żyli w warunkach, które dziś nazwalibyśmy katastrofą sanitarną?

To pytanie kompletnie rozjeżdża współczesne wyobrażenie o „zdrowiu publicznym”.

Czytam opisy wypraw Czyngis-chana i nie mogę nie zauważyć jednej rzeczy: ci ludzie funkcjonowali biologicznie na poziomie, o jakim większość współczesnych może tylko pomarzyć. Bez leków, bez antybiotyków, bez higieny. A jednak epidemie ich nie ruszały.

Mongołowie żyli razem z rodzinami, dziećmi i setkami tysięcy zwierząt. Idealne warunki na wybuch chorób — przynajmniej według dzisiejszej logiki. Ale epidemie pojawiały się u Europejczyków, nie u nich. Dlaczego?

Po pierwsze: żołądek.

Dieta składająca się głównie z mięsa i tłuszczu utrzymuje pH żołądka na poziomie 1–1,5. Tak niskie pH mają drapieżniki — i to właśnie dlatego potrafią jeść mięso surowe, nadpsute, a nawet wodę z bagna i nic im nie jest. W takim środowisku giną bakterie, pasożyty i grzyby. Współczesny człowiek, karmiony chlebem, mleczkami, cukrem i przekąskami, ma często pH 3–4, co według badań z American Journal of Gastroenterology już wystarcza, żeby większość patogenów przeszła dalej do jelit.

Po drugie: brak fermentacji w jelitach.

Najwięcej toksyn powstaje wtedy, kiedy w jelitach fermentują węglowodany — a Europa średniowieczna była na nich zbudowana. Zboża, piwo, chleb, kasza, piwnice z wilgocią i gryzoniami. To była fabryka patogenów. Mongołowie jedli głównie tłuszcz i mięso, które nie fermentują i nie karmią drobnoustrojów. Badania Stephena Phinney’a i Jeffa Voleka od lat pokazują, że dieta wysokotłuszczowa zmienia środowisko jelitowe tak, że większość typowych bakterii chorobotwórczych ma mniejszą szansę przetrwać.

Po trzecie: stres.

Ale nie stres cywilizacyjny. Ich stres był realny — zimno, głód, walka, długie przemarsze. To stres, który organizm potrafi rozładować. Z fizjologicznego punktu widzenia krótkotrwały stres fizyczny podnosi odporność, co potwierdzają publikacje w Journal of Applied Physiology. Współczesny stres to zupełnie inna historia — ciągła aktywacja osi HPA bez możliwości rozładowania. I to obniża odporność.

Po czwarte: środowisko, które teoretycznie powinno ich wykańczać.

Gigantyczne skupiska ludzi i zwierząt. Zero kanalizacji. Brud. Kurz. Zimno. Idealny scenariusz na epidemię. Ale klucz jest prosty: choroby nie powstają z brudu, tylko z braku odporności. A odporność jest pochodną diety, stresu, ruchu i elektrolitów.

Po piąte: sól.

W zapiskach z tamtych czasów często pojawia się informacja, że brak soli był większym problemem niż brak mięsa. I to ma logiczne uzasadnienie — sól reguluje przewodnictwo nerwowe, objętość krwi, skurcz mięśni i reakcje immunologiczne. Współczesne badania (m.in. Journal of Nutrition i European Journal of Clinical Nutrition) pokazują, że zbyt niskie spożycie sodu obniża odporność i obciążą układ nerwowy. Mongołowie jedli soli tyle, ile chcieli — bo mieli świadomość, że to podstawa przetrwania.

Po szóste: żyli zgodnie z tym, jak człowiek został biologicznie zaprojektowany.

Nie jedli 5 posiłków dziennie.

Nie mieli cukru.

Nie mieli siedzącego życia.

Mieli zimno, słońce, ruch, białko, tłuszcz i sól.

I to jest zestaw, który według badań antropologicznych (m.in. dr Loren Cordain, Eaton & Konner) utrzymuje organizm w stanie niskiego stanu zapalnego i wysokiej odporności.

To nie „higiena” sprawia, że ludzie dziś chorują.

To styl życia, dieta pełna węglowodanów, brak ruchu, niski poziom elektrolitów, chroniczny stres i osłabiona bariera żołądkowa.

Dlatego pytanie brzmi inaczej:

Jak to możliwe, że naród żyjący w warunkach, które my nazwalibyśmy piekłem sanitarnym, funkcjonował zdrowiej niż cywilizacja z lekarstwami, mydłami antybakteryjnymi, filtrami i lodówkami?

A odpowiedź jest brutalnie prosta:

bo ich biologia pracowała tak, jak powinna.

Prawdziwie oświeceni ludzie często wyglądają zauważalnie młodziej. Dzieje się tak, ponieważ gdy umysł wibruje z wyższą częstotliwością, ciało zaczyna regenerować swój pierwotny, czysty stan energetyczny.

1. Fale o wysokiej częstotliwości = Regeneracja komórkowa

Kiedy umysł znajduje się w energii miłości, spokoju i radości, układ nerwowy, który pomaga ciału się zrelaksować i zregenerować, jest bardziej aktywny. Poziom hormonów stresu spada, komórki regenerują się szybciej, a skóra jest bardziej promienna, jakby odmładzała się od wewnątrz.

2. Uwalnianie starej energii = Rozjaśnianie energii

Osoby przebudzone uwalniają emocje takie jak gniew, strach i urazy, które są gęstymi energiami powodującymi ociężałość ciała i przedwczesne starzenie się. Po uwolnieniu zastępuje je nowa, lżejsza, czystsza energia, co skutkuje jaśniejszą, bardziej promienną cerą.

3. Połączenie z siłą życiową

Umysł, który jest otwarty i w równowadze z energią wszechświata, w pełni czerpie siłę życiową z systemu energetycznego. To ta sama energia, która pozwala drzewu wypuszczać nowe liście, a dzieciom szybko rosnąć. Kiedy ta energia płynie prawidłowo, twarz i oczy promienieją.

4. Życie w teraźniejszości

Prawdziwe starzenie się często wynika ze stresu związanego z czasem, takiego jak myślenie o przeszłości lub martwienie się o przyszłość. Jednak oświeceni ludzie żyją głęboko w teraźniejszości. W ten sposób ciało zapobiega kumulacji presji czasu w komórkach, pozwalając strukturze energetycznej i DNA zachować równowagę.

5. Przywrócenie Pierwotnego Wzorca Energetycznego

Kiedy przebudzenie osiąga poziom duchowy, energia ciała zaczyna się reorientować na pierwotny kod duszy, która jest niezniszczalną formą. Ciało zewnętrzne odzwierciedla zatem wewnętrzną młodość i jasność.

Krótko mówiąc, młodzieńczy wygląd oświeconej osoby nie jest wynikiem magii, ale raczej jaśniejszego umysłu, czystszej energii i fal o wyższej częstotliwości, które powodują, że cała struktura energetyczna ciała powraca do swojej pierwotnej formy.