Spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła

Spis treści

• Przyczyny spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła
• Spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła – objawy
• Spływanie wydzieliny z zatok po tylnej ścianie gardła
• Wydzielina w gardle a zapalenie zatok – objawy
• Jak leczyć zapalenie zatok?

Przyczyny spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła

Przewlekły zespół spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła może być objawem chorób górnych dróg oddechowych bądź występować jako schorzenie samo w sobie. Uznawane jest za jedną z najczęstszych przyczyn uporczywego przewlekłego kaszlu, kaszlu napadowego oraz świszczącego oddechu.

Zespół PNSD ten wywoływany jest przez:

• alergiczny nieżyt nosa – błony śluzowe po kontakcie z alergenem reagują nadprodukcją wydzieliny;
• niealergiczny nieżyt nosa – naczynioruchowy nieżyt błony śluzowej nosa, fizyczne i chemiczne czynniki drażniące, skrzywienie przegrody nosa, polipy, brodawczaki;
• przewlekłe infekcje górnych dróg oddechowych;
• przerost migdałków podniebiennych lub migdałka gardłowego;
• zapalenie zatok (ostre lub przewlekłe) oraz ich wady anatomiczne (zwężone ujścia);
• chorobę refluksowa przełyku.

Spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła – objawy

Mechaniczne drażnienie receptorów zlokalizowanych w ścianie gardła i krtani przez spływającą wydzielinę powoduje nieprzyjemne objawy zespołu przewlekłego spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła, takie jak:

• przewlekły oraz napadowy kaszel;
• świszczący oddech;
• potrzeba ciągłego połykania wydzieliny zalegającej w gardle;
• nieświeży oddech;
• obrzęk błony śluzowej nosa;
• trudności w oddychaniu;
• nudności.

Gdy przyczyną jest alergiczny nieżyt nosa, pomocne okazują się wziewne glikokortykosteroidy oraz doustne leki antyhistaminowe stosowanie w okresach zaostrzenia choroby. W przypadku wad anatomicznych oraz polipów, brodawczaków uniemożliwiających prawidłową wentylację zatok konieczna może okazać się korekta chirurgiczna. W refluksie żołądkowo-przełykowym pomocne staje się stosowanie leków zmniejszających kwaśność soku żołądkowego (blokery pompy protonowej, blokery receptorów histaminowych).

Spływanie wydzieliny z zatok po tylnej ścianie gardła

Uporczywa wydzielina bardzo często stanowi efekt stanu zapalnego zatok, będącego zazwyczaj zejściem infekcji górnych dróg oddechowych. Zapalenie zatok może być ostre lub przewlekłe.

Początkowo, podczas zwykłego przeziębienia, które powodowane jest przez wirusy, dochodzi do obrzęku błony śluzowej jam nosowych oraz przynosowych i zwiększonej produkcji wydzieliny. Wydzielina ta jest płynna i bezbarwna. Z reguły zapalenie wirusowe mija samoistnie po 3–4 dniach.

Gdy jednak dojdzie do dużego obrzęku, który całkowicie zamyka ujścia zatok, zalegająca przez dłuższy czas wydzielina staje się doskonałą pożywką dla bakterii. Ta przewlekła forma zapalenia objawia się ropnym, gęstym katarem, uczuciem rozpierania w okolicach czołowych i przynosowych oraz podwyższeniem temperatury ciała.

Wydzielina w gardle a zapalenie zatok – objawy

Najczęstszymi objawami zapalenia zatok są:

• uczucie zatkania, rozpierania nosa, niemożności oczyszczenia go z zalegającej wydzieliny;
• katar;
• zaburzenia węchu;
• drapanie w gardle, kaszel, chrypka, chrząkanie – jako objaw spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła i związanego z tym drażnienia zakończeń nerwowych;
• ból głowy, twarzy, rozpieranie okolic czołowych oraz przynosowych.

Jak leczyć zapalenie zatok?

Leczenie zapalenia zatok zależy w głównej mierze od jego etiologii. Gdy jest wywołane przez wirusy, z reguły mija samoistnie po 3–4 dniach. jeśli natomiast jego przyczyną są bakterie, konieczne staje się zastosowanie antybiotyku przez 10–14 dni. Bardzo ważnym elementem leczenia są działania mające na celu upłynnienie zalegającej wydzieliny, które w znacznym stopniu ułatwia jej usuwanie. W tym celu stosuje się:

• leki obkurczające błonę śluzową (np. preparaty zawierające pseudoefedrynę), występujące często w postaci kropli, aerozoli do nosa;
• środki mukolityczne, zwiększające płynność zalegającego śluzu;
• leki przeciwzapalne (np. ibuprofen), zmniejszające obrzęk oraz działające przeciwbólowo i przeciwgorączkowo.

Gdy wyżej wymienione metody leczenia nie przynoszą pożądanego skutku, konieczne może okazać się wykonanie punkcji zatok. Jest to zabieg mający na celu usunięcie zgromadzonej zakażonej wydzieliny, wypłukanie chorej zatoki oraz bezpośrednie podanie antybiotyku. W zależności od ilości zgromadzonego śluzu wykonuje się jeden lub kilka etapów zabiegu. Skuteczne okazuje się także płukanie zatok przy pomocy dostępnych bez recepty irygatorów.

Nie wolno lekceważyć przewlekającego się zapalenia zatok, gdyż niejednokrotnie może ono doprowadzić do groźnych powikłań, jak ropne zapalenie oczodołu, zapalenie kości, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Kiedy i jak płukać zatoki w domu?

Spis treści

• Chore zatoki – jakie są objawy zapalenia zatok?
• Jakie są wskazania do płukania nosa i zatok?
• Jak płukać zatoki w domu? Jak wykonać irygację zatok?
• Czym płukać zatoki – wodą morską, wodą utlenioną?
• Zestaw do płukania zatok
• Jak wygląda płukanie zatok u dziecka?
• Czy płukanie zatok jest bezpieczne, czy są powikłania?
• Przeciwwskazania do płukania zatok
• Domowe sposoby na oczyszczanie nosa i zatok

Chore zatoki – jakie są objawy zapalenia zatok?

Chore zatoki dają cały szereg nieprzyjemnych objawów. Utrudniają codzienne funkcjonowanie, zmieniają barwę głosu, utrudniają zasypianie. Pozbycie się dolegliwości jest bardzo trudne. Infekcje nawracają. Pacjenci próbują różnych metod, by pozbyć się dokuczliwych dolegliwości. Stosują zarówno leki bez recepty (ziołowe, dostępne w postaci inhalacji, obkurczające śluzówkę, rozrzedzające wydzielinę), jak i na receptę – sterydy i antybiotyk. Choć bakteryjne zapalenie zatok przynosowych wymaga zastosowania z wyboru tych ostatnich, to ten sposób leczenia może powodować powikłania. Bezpieczną formą wsparcia terapii jest przepłukiwanie zatok, które można wykonywać już po pojawieniu się pierwszych objawów infekcji zatok, a są to:

• katar zatokowy – uporczywy, przewlekły, zależenie od rodzaju zakażenia – gęsty i żółty lub wodnisty,
• zatkane zatoki połączone z uczuciem niedrożności i zapchanego nosa,
• kaszel od zatok (najczęściej duszący, nasilające się nocy, trudny do opanowania),
• drapanie w gardle spowodowane spływaniem wydzieliny po tylnej ścianie gardła,
• upośledzenie węchu, zaburzenie czucia nawet najbardziej wyraźnych zapachów
• częste bóle głowy, nasilające się w czasie pochylania do przodu, przy wzroście ciśnienia, locie samolotem i w niskich temperaturach.

Przeczytaj: Spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła

Za stan zapalny, oprócz infekcji dróg oddechowych, często odpowiadają reakcje alergiczne, działanie wziewnych czynników drażniących i zanieczyszczeń powietrza oraz wady anatomiczne, takie jak: skrzywienie przegrody nosa, przerost migdałków podniebiennych, po operacjach laryngologicznych.

Płukanie zatok, obok leczenia przeciwzapalnego, antybiotykoterapii i sterydoterapii, jest jedną z metod leczenia, którą można rozpocząć samodzielnie w domu. Dane naukowe potwierdzają skuteczność płukania nosa w profilaktyce infekcji górnych dróg oddechowych i w czasie występowania ciężkich objawów.

Jakie są wskazania do płukania nosa i zatok?

Płukanie zatok jest zabiegiem leczniczym i higienicznym, który można wykonać samodzielnie w domu. Zaleca się wykonywanie irygacji w przypadku infekcji górnych dróg oddechowych oraz w przewlekłych i ostrych stanach zapalnych zatok. Jest zalecanie w procesie leczenia jako środek, który pozwala oczyścić zatoki z gęstej wydzieliny, co pozwala także pozbyć się źródła patogenów – bakterii i wirusów. Oczyszczenie i płukanie zatok w domu przeprowadza się także jako zabieg czysto higieniczny, w celu oczyszczenia dróg oddechowych.

Wskazaniem do irygacji zatok jest:

• ostre lub przewlekłe zapalenie zatok przynosowych (bakteryjne i wirusowe)
• nieżyt nosa w przebiegu alergii lub infekcji,
• stan przed i po operacji endoskopowej nosa i zatok,
• stan po ekspozycji na wysokie stężenie pyłu w powietrzu (także smog),
• przewlekłe stosowanie leków donosowych (aby odbudować śluzówkę),
• długotrwałe przebywanie w nadmiernie ogrzewanych bądź klimatyzowanych pomieszczeniach (suche i wysuszone zatoki są bardziej podatne na zakażenie; nawilżenie powoduje powstanie naturalnej ochrony);
• obrzęk błony śluzowej nosa,
• utrzymywanie higieny śluzówki nosa i zatok (profilaktycznie).

Jak płukać zatoki w domu? Jak wykonać irygację zatok?

Płukanie zatok przeprowadza się najczęściej przy użyciu izotonicznego (0,9 proc.) lub hipertonicznego (3 proc.) roztworu chlorku sodu, w zależności od potrzeb pacjenta. Na rynku dostępne są specjalne irygatory do nosa i zatok. Można też kupić w aptece gotowe roztwory soli fizjologicznej i za pomocą gumowej gruszki wykonać oczyszczanie zatok.

• Na samym początku należy nachylić się nad zlewem tak, aby jeden otwór nosowy skierowany był w dół.
• Nie wolno odchylać głowy do tyłu, tylko utrzymywać ją w pozycji bocznej.
• Następnie należy włożyć końcówkę irygatora bądź gruszki do otworu znajdującego się na górze, nie głębiej niż na 1–2 cm i wprowadzić płyn, pamiętając o pochyleniu głowy na bok.
• W trakcie aplikacji płynu i przepłukiwania zatok zaleca się oddychanie przez usta, a nie przez nos.
• Płyn powinien przepłynąć przez drogi nosowe i zatoki nosowe, a następnie wypłynąć drugim otworem nosowym.
• Jeśli resztki płynu wpadną do ust, nie należy ich połykać, a roztwór do płukania nosa wypluć.
• Pozostałości płynu z nosa trzeba wydmuchać.
• Po przepłukaniu jednego otworu nosowego należy powtórzyć tę samą czynność z drugim otworem nosowym, odchylając głowę na drugi bok i pamiętając, aby głowy nie przechylać do tyłu.
• Po zakończeniu płukania zatok trzeba dokładnie przemyć i osuszyć wszystkie sprzęty wykorzystywane w irygacji, aby zapobiec ewentualnemu zakażeniu przy kolejnym zabiegu.

Czym płukać zatoki – wodą morską, wodą utlenioną?

Fizjologiczny chlorek sodu (sól morska) jest wykorzystywany w zabiegu irygacji zatok, ponieważ oczyszcza jamy nosowe z bakterii, wirusów, alergenów (pyłków, kurzu) oraz z zalegającej wydzieliny. Ma również właściwości pielęgnacyjne. Dodatkowo izotoniczny roztwór soli fizjologicznej działa nawilżająco. Dzięki temu można go stosować na wysuszoną śluzówkę nosa. Chlorek sodu wykorzystywany w płukaniu zatok i nosa często określany jest przez pacjentów jako woda morska do nosa.

Roztwór fizjologicznego chlorku sodu może pomóc kobietom w ciąży, które miewają zatkany nos (jako efekt zmian hormonalnych). Roztwór soli fizjologicznej o wyższym stężeniu (hipertoniczny) zmniejsza obrzęk śluzówki, dlatego może być stosowany w przebiegu chorób z nadmiernym obrzękiem nosa (np. katar sienny).

Płukanie zatok wodą utlenioną jest bardzo popularne. Wiele tego typu rad i wskazówek można odnaleźć w internecie. Znacznie bezpieczne jest stosowanie zwykłej soli fizjologicznej. Pierwsza z metod choć niszczy bakterie w zatokach, to może stać się przyczyną podrażnień śluzówki. To rozwiązanie należy bardziej określić jako z pogranicza medycyny naturalnej i alternatywnej. W ostrych zapaleniach wywołanych przez bakterie niemal pewne jest antybiotykoterapia. Bezpieczniejsza sól morska jest wówczas doskonałym wsparciem leczenia.

To jak często wykonywać zabieg, zależy od stanu w jakim znajdują się zatoki i ile gęstej wydzieliny przeszkadza w oddychaniu. Irygację najlepiej wykonywać raz dziennie przez okres 3 tygodni. Nawet przy zapaleniu zatok i dużej ilości śluzu, już po kilku zabiegach odczujemy wyraźną ulgę. Innym rozwiązaniem w walce z chorymi zatokami jest wdychanie pary wodnej z naczynia umieszczonego pod ręcznikiem. Do takich inhalacji oprócz przepłukania zatok można dodać olejek eteryczny lub torebkę ziołowej herbaty (rumianku, mięty, skrzypu polnego, tymianku). Pomocne będzie także wąchanie świeżo pokrojonej cebuli, chrzanu czy rozgniecionego czosnku, picie herbaty z cynamonem lub imbirem. Te naturalne substancje podrażnią błonę śluzową i spowodują oczyszczenie nosa i zatok.Na stan zapalny dobrze zrobią także ciepłe okłady na czoło oraz nos.

Zestaw do płukania zatok

Do zabiegu irygacji zatok można wykorzystać izo- lub hipertoniczny roztwór popularnej soli, czyli chlorku sodu, lub użyć gotowych mieszanek dołączanych do zestawów do płukania zatok. Cena takiego zestawu nie przekracza 20 złotych. Zawierają one elastyczną butelkę zakończoną irygatorem i saszetki z których samodzielnie przygotowuje się płyn do płukania. Oprócz chlorku sodu, są tam także inne sole, np.: chlorek potasu, chlorek magnezu, chlorek wapnia czy wodorowęglan sodowy.

Niezależnie od tego, co wybierzemy, działanie takiego roztworu polega na rozrzedzeniu zalegającej wydzieliny i pobudzeniu naturalnych procesów oczyszczania nosa przy udziale nabłonka rzęskowego pokrywającego jego śluzówkę. Gotowe preparaty zawierają także substancje nawilżające i ułatwiające regenerację błony śluzowej. Stosując roztwór chlorku sodu, można wybrać pomiędzy tak zwanym roztworem izotonicznym o stężeniu 0,9 proc. oraz wyższym – hipertonicznym – o stężeniu 3 proc.

Pierwszy z nich jest łagodniejszy, można go stosować u dzieci oraz kobiet w ciąży. Drugi posiada dodatkowo działanie przeciwobrzękowe, powoduje podrażnienie dróg oddechowych i jeszcze intensywniej pobudza ich oczyszczanie, dlatego zaleca się go wyłącznie osobom dorosłym z długo utrzymującymi się oraz mocno nasilonymi objawami, np. w alergicznym nieżycie nosa.

Można też stworzyć domowy zestaw. Wystarczy gumowa gruszka i tak zwany kubek Neti – naczynie przypominające duży lejek. Potrzeba jest jeszcze sól fizjologiczna z apteki o stężeniu 0,9 proc. lub wyższym – 3 proc. Można go też przygotować samodzielnie rozpuszczając w szklance letniej wody (najlepiej destylowanej lub przegotowanej) mniej więcej ¼ łyżeczki soli niejodowanej oraz szczyptę sody oczyszczonej. Sprawdzą się proporcje: 1 płaska łyżeczka na litr wody.

Jak wygląda płukanie zatok u dziecka?

Dawniej nasze mamy i babcie polecały inhalacje na odetkanie nosa. Dziś dostępne są o wiele bardziej efektywne i nowoczesne metody. Można w tym celu wykorzystać gumowe gruszki do nosa lub, dostępne w aptekach, specjalne irygatory. W chwili obecnej dostępne są bez recepty zestawy do płukania zatok dla dziecka. Urządzeń tych należy używać zgodnie z instrukcją obsługi zawartą w opakowaniu. Sposób wykonania zabiegu u malucha nie różni się od tego zastosowanego u osoby dorosłej. Producent zaleca zwykle delikatne wprowadzanie specjalnej końcówki, na 1–2 cm, do jednego z otworów nosa i aplikację przygotowanego wcześniej roztworu pod ciśnieniem lub ustawiając butelkę otworem do dołu. W podobny sposób należy umieścić w nosie końcówkę gumowej gruszki. Płyn należy aplikować kolejno do jednego otworu nosowego.

Zabieg wykonuje się z głową pochyloną do przodu i skręconą w stronę przeciwną do płukanej. Należy pamiętać, aby wcześniej oczyścić nos dziecka z wydzieliny. Im skuteczniej udrożnimy przewód nosowy, tym większa szansa, że leczniczy roztwór dostanie się do chorej zatoki. Płukania nosa nie należy wykonywać u bardzo małych dziec, które nie będą współpracować z rodzicem, a także w pozycji leżącej na plecach. Istnieje wówczas duże ryzyko, że słona woda zostanie zaaspirowana do płuc.

Czy płukanie zatok jest bezpieczne, czy są powikłania?

Zabieg irygacji zatok należy do bezpiecznych metod leczenia i dlatego można go wykonywać samodzielnie w domu. To najlepszy, domowy sposób na chore zatoki.

Postępując zgodnie z instrukcją użytkowania irygatorów, zwłaszcza z zaleceniami dotyczącymi higieny, nie powinny zdarzyć się jakiekolwiek powikłania. W przypadku, gdy po zabiegu pojawia się pieczenie, swędzenie, krwawienie z nosa, kolejnym razem należy użyć mniej stężonego roztworu soli.

Należy także pamiętać, aby podczas płukania nie przechylać głowy do tylu, może bowiem dojść do zachłyśnięcia. Do tej pory nie odnotowano istotnych działań niepożądanych po zabiegu płukania nosa i zatok.

Płukanie zatok (np. specjalnym zestawem do płukania zatok) jest bezpiecznym zabiegiem. Bardzo rzadko daje objawy niepożądane, ale może zdarzyć się, że w trakcie irygacji odczuwane jest:

• pieczenie i szczypanie w nosie,
• podrażnienie,
• ból o niewielkim nasileniu, uczucie dyskomfortu i chwilowego rozpierania
• uczucie pełności w uszach,
• może pojawić się niewielka ilość krwi z nosa, zazwyczaj jest to następstwem nieumiejętnego operowania irygatorem bądź rurką w która jest zaopatrzony, dochodzi wówczas do miejscowego uszkodzenia śluzówki nosa i delikatnego krwawienia.

Można wtedy zmniejszyć stężenie roztworu. Należy pamiętać, aby pod żadnym pozorem nie stosować do irygacji zatok i nosa wody z kranu. Bardzo ważna jest higiena irygatorów, ponieważ mogą być źródłem zakażeń. Jak często płukać zatoki? Irygację można przeprowadzać raz dziennie, 3 razy w tygodniu. Ten domowy zabieg trwa kilka minut.

Przeciwwskazania do płukania zatok

Istnieją pewne sytuacje, kiedy nie należy wykonywać zabiegu irygacji zatok. Kto nie powinien płukać zatok? Ostrożność należy zachować:

• u osób z nadwrażliwością na chlorek sodu;
• w stanach po urazie twarzoczaszki;
• w przypadku drgawek i drżenia powodującego ryzyko zachłyśnięcia się;
• przy całkowicie zablokowanym nosie;
• po niedawnej operacji w obrębie ucha lub nosa;
• przy jednoczesnym zapaleniu ucha środkowego;
• bezpośrednio przed pójściem spać.

Jeśli pojawiają się wątpliwości związane z zabiegiem płukania zatok lub kiedy niezbędny jest dokładny instruktarz, jak przeprowadzić irygację, należy o pomoc poprosić lekarza.

Domowe sposoby na oczyszczanie nosa i zatok

Zatkany nos i zatoki bardzo pogarszają jakość życia pacjentów. Do znanych domowych sposobów na oczyszczanie zatok i nosa należą:

• wdychanie pary wodnej, np. w trakcie gorącej kąpieli;
• inhalacje na zatoki z pary wodnej z dodatkiem ziół i olejków eterycznych – do miski z gorącą wodą należy dodać zioła bądź olejki eteryczne, w zależności od potrzeb (jeśli dominuje katar – rumianek, skrzyp polny, mięta, tymianek, olejki – np. eukaliptusowy, kamforowy, miętowy); następnie trzeba pochylić się nad miską z ręcznikiem na głowie – tak, aby utworzyć namiot nad miską i wdychać unoszące się opary przez około 10 minut;
• wdychanie świeżo startego chrzanu;
• wdychanie oparów z rozkrojonej cebuli lub rozgniecionego czosnku;
• picie herbaty cynamonowej lub imbirowej;
• ciepłe okłady (np. z grochu w lnianym woreczku z dodatkiem soli jodowo-bromowej).

Stymulacja nerwu błędnego wpływa na zdrowie całego organizmu

Gdy nerw błędny nie jest odpowiednio stymulowany, mogą pojawić się  powyższe problemy. Czasami wystarczy jego naturalna stymulacja, żeby poczuć znaczną ulgę i pozbyć się uciążliwych dolegliwości. Stymulacja nerwu błędnego wpływa na zdrowie całego organizmu

Co to jest nerw błędny i gdzie się znajduje?

Nerw błędny jest najdłuższym nerwem w organizmie. Jego nazwa (łac. nervus vagus) nawiązuje do „wędrowca”, ponieważ wędruje po całym ciele i dociera do ważnych organów.
Nerw błędny aktywuje przywspółczulny system nerwowy, który odpowiada za relaks i co z tym idzie kontroluje zdrowie komórek odpornościowych, organów i tkanek, a nawet komórek macierzystych.
20% włókien nerwu błędnego kontroluje organy i procesy, które są niezbędne dla utrzymania nas przy życiu czyli serce, trawienie, oddychanie czy gruczoły. Pozostałe 80% wysyła informację z jelit do mózgu. Nerw błędny łączy mózg z jelitami, biegnie przez klatkę piersiową, przeponę, otaczając serce i obszary tradycyjnie uznawane za ośrodki intuicji i współczucia

Jak widać nerw błędny wędruje po naszym ciele, odbywając długą i fascynującą podróż przez najważniejsze organy naszego ciała, do których zaliczają się między innymi:

• Gardło
• Przełyk
• Krtań
• Oskrzela
• Serce
• Żołądek
• Trzustka
• Wątroba

Przebiega również przez wiele różnych tętnic i ścięgien odpowiedzialnych między innymi za zdolności motoryczne.

Nerw błędny wpływa na zdrowie całego organizmu

1.  W mózgu pomaga zapobiegać lękom i depresji.
2. Kontroluje układ odpornościowy wpływając na zmniejszenie stanu zapalnego
3. W układzie pokarmowym wspomaga żołądek do produkcji kwasu żołądkowego oraz pobudza żołądek i jelita do przesuwania pokarmu. Wzmaga też wydzielanie innych enzymów trawiennych. Aktywacja nerwu błędnego zapewnia uczucie sytości i satysfakcji po posiłku
4. Zmniejsza ryzyko chorób serca. Reguluje rytm serca i przepływ krwi.
5. Sprawnie działający nerw błędny wspomaga wątrobę i trzustkę, regulując  poziom glukozy oraz pęcherzyk żółciowy w wydzielaniu żółci.
6. Wspomaga prawidłowe funkcjonowanie nerek oraz pęcherza moczowego.
7. W chorobie refluksowej przełyku, niezwykle ważna jest aktywacja nerwu błędnego, ponieważ usprawnia pracę przełyku, co łagodzi objawy choroby.
8. Nerw błędny jest bezpośrednio odpowiedzialny za wrażenia dotykowe.
9. Pobudza mięśnie dróg głosowych i pomaga komunikować się werbalnie z innymi osobami.
10. Wpływa pośrednio na regulacje oddechu.
11. Stymuluje produkcję oksytocyny (zwanego potocznie hormonem miłości lub macierzyństwa).

Jak widać, nerw błędny odgrywa ogromną rolę w naszym organizmie, dlatego tak ważne jest, aby w razie problemów zdrowotnych zadbać o jego naturalną stymulację, ponieważ to może znacząco wpłynąć na proces zdrowienia

W jakich przypadkach wymagana będzie stymulacja nerwu błędnego?

• problemy z sercem np. arytmia
• problemy z ciśnieniem
• nowotwory
• nieszczelne jelito
• zaburzenia obsesyjno-kompulsywne
• choroba Alzheimera
• problemy z koncentracją, pamięcią, przewlekłe zmęczenie, zamglenie umysłu( brain fog)
• stany depresyjne i lękowe
• migreny
• otyłość
• choroby ze spektrum autyzmu
• choroby autoimmunologiczne
•  przewlekły stan zapalny

Jak stymulować nerw błędny w sposób naturalny?

•  wstrzymanie oddechu,
• położenie na twarzy mokrego i zimnego kompresu,
• silne uciśnięcie oczu (ucisk na gałki oczne),
• wypicie duszkiem szklanki zimnej wody,
• położenie się na pochyłej powierzchni głową w dół (pozycja Trendelenburga),
• napięcie mięśni brzucha jakbyśmy mieli otrzymać w niego cios.
• najlepszym sposobem na pobudzenie nerwu błędnego, jednocześnie utleniającym krew, są długie i głębokie wdechy z wydęciem brzucha. Taki nawyk może Ci także pomóc oprzeć się pokusie, gdy nachodzi Cię wilczy apetyt,
• stymulacja wydzielania śliny,
• śpiewanie,
• rozciąganie szyi / joga, pilates
• płukanie gardła (szklanka wody rano tzw gulganie (gdy głowa odchylona do tyłu ),
• powolne głębokie oddychanie przeponą,
• OM medytacja (znajdziesz na Youtube pod nazwą OM Chanting),
• moczenie języka w jamie ustanej pełnej śliny,

Właściwie działający nerw błędny to coś więcej niż odprężenie  

Nerw błędny pomaga odprężyć się po wysiłku, poprawia trawienie, a nawet ułatwia sen. Jednak jego działanie na tym się nie kończy. Ze względu na to, że 80% komórek układu odpornościowego znajduje się w jelitach, pobudzanie nerwu błędnego poprawia Twoje funkcje immunologiczne i działa przeciwzapalnie. Stymulacja nerwu błędnego wspomaga również odchudzanie, ponieważ daje uczucie sytości, zmniejszając tym samym pokusę sięgania po jedzenie w poszukiwaniu przyjemności, pocieszenia czy sposobu na stres lub niepokój. Stymulacja nerwu błędnego wpływa na zdrowie całego organizmu.

Zawarte tu informacje mają charakter ogólny i nie stanowią porady. Zawsze konsultuj swój stan zdrowia z dietetykiem bądź lekarzem.

Może oni po prostu nie wiedzą, że poziom WITAMINY D3, który gwarantuje sprawne działanie układu odpornościowego to 50-70ng/ml i że w Naszej szerokości geograficznej przy standardowym trybie życia jest po prostu nie możliwy do osiągnięcia bez suplementacji.

Że CYNK nie jest niczym nadzywczajnym i powinien być uzupełniany jeśli w Naszym żywieniu nie ma pestek, pełnych ziaren i orzechów na codzień.

Że SELEN jest jednym z mocniejszych odtruwaczy organizmu i modulatorem odpornosci, a osławione w jego wysoką zawartość orzechy brazylijskie pochodzą z Boliwi i wcale go nie zawierają.

Że ekspozycja na niebieskie światło (z TV, smartfonów i tabletów) przed, którym przeciętny Polak spedza dziennie 5h! (szok!) blokuje wydzielanie melatoniny, która to jest najmociejszym wewnetrznym antyoksydantem, a jej niedobór jest także jednym z głównych czynników rozwoju nowotworów.

Że MAGNEZ działa przeciwlękowo i reguluje nadciśnienie przyczynowo, a nie objawowo jak leki.

Że kwasy tłuszczowe OMEGA 3, szczególnie DHA zmniejszają stany zapalne, a te automatycznie wpływają na odporność organizmu.

Smażąc na kujawskim czy innym badziewiu skutecznie blokujesz nawet te minimalne ilości dostarczone w modnym i toksycznym łososiu.

Że serek wiejski i bułeczka to najgorszy (prozapalny) posiłek jaki możesz zafundować swoim jelitom.

Że odporność pochodzi z jelit i że to jedyna prawdziwa informacja jaką możesz usłyszeć w TV.

Że OTYŁOŚĆ TO CHOROBA, która niesie za sobą bardzo dużo obciążeń nie tylko w gorszym funkcjonowaniu narządów i hormonów, ale często jest też powiązana z wieloma przewlekłymi infekcjami.

Że każdy kilogram dodatkowej tkanki tłuszczowej to PRZEWLEKŁY STAN ZAPALNY, nie widoczny w podstawowym badaniu CRP i OB. W Polsce mamy 60% ludzi z nadmierną masą ciała, a polskie dzieci są najszybciej tyjącymi w Europie (na przestrzeni ostatnich lat).

Mamy stadnie skrajne niedobory WITAMINY B12, ponieważ jednym z ulubionych leków Polaków są IPP (inhibitory pompy protonowej) czyli słynne “osłonowe”, które blokują wydzielanie kwasów żoładkowych, automatycznie blokując wchłanianie tej witaminy. Jej niedobór prowadzi do anemii, a to z kolei znów obniża odporność.

Nie wiedzą, że każdy zbędny gram CUKRU obniża ilość leukocytów (komórek odpornościowych) po posiłku o 70%. Też nie wiedzą, że chleb, sok czy ukochane kluski to cukier.

Negatywne emocje: ZŁOŚĆ, ŻAL, ZAZDROŚĆ skutecznie niszczą nawet dobrze odżywiony organizm.

Że ALKOHOL jest tak mocną toksyną, że na jego usunięciecie organizm musi uruchomić specjalne procesy, czyli znów niepotrzebnie jest eksploatowany. Wiec lepiej wybierz kiszoną kapustę, której składniki skracają infekcję niż wódkę z pieprzem, ten sławetny polski lek na każde zło.

Że GLIFOSAT (Roundup) to większe świństwo niż DDT. Oni nie wiedzą co to jest glifosat…

Że uziemianie i KONTAKT Z NATURĄ zmniejszają stany zapalne oraz poziom glukozy, znów bezpośrednio powiązane z odpornością.

I dlatego się boją, bo nie wiedzą też, że LĘK również obniża odporność.

A Ty o czym nie widziałaś/eś?

Na zdjęciu efekt obniżenia odporności : candidoza

Dietetyk mgr Joanna Bałys- Wawro

Zastrzyk witaminy K jest szczepionką, a nie witaminą.

Zawiera aluminium, alkohol benzylowy i polisorbat-80 (polioksyetylowany/polioksyetylenowy). Jest to jedna z najniebezpieczniejszych dostępnych szczepionek i tylko nieliczne zawierają ostrzeżenie o czarnej skrzynce, co oznacza, że może powodować śmierć. Nie bez powodu dzieci mają niedobór witaminy K. Kiedy dziecko jest urodzone, jego krew jest rzadka, aby ułatwić przenoszenie składników odżywczych i komórek macierzystych z pępowiny (połączonej z łożyskiem matki).

Dziecko zaczyna wytwarzać własną witaminę K w 7-8 dniu. To jeden z powodów, dla których należy unikać szczepionki zawierającej witaminę K. Jest to również powód opóźnionego zaciskania przewodu.

„W chwili narodzin dziecka 1/3 jego krwi wciąż znajduje się poza jego ciałem. Opóźnisz zaciskanie pępowiny o 90 sekund, dostaną 60% więcej krwinek. Dostają wystarczająco dużo żelaza, aby przetrwać pierwszy rok. Dostają białe krwinki do
walki z infekcją. Dostają przeciwciała. Dostają komórki macierzyste, aby pomóc w naprawie ich ciała” – dr Alan Greene, lekarz medycyny

BOŁOTOW O ZDROWYCH ZĘBACH

Zęby bolą niemal wszystkie gryzące lub żujące istoty. Jednak u zwierząt trwałość zębów jest bardzo duża. Dlatego one umierają z reguły ze zdrowymi zębami, u ryb zęby nie chorują w ogóle.

To zresztą nie przypadek, gdyż zęby kształtują się w elektrolicie wody morskiej, która stanowi idealne środowisko do powstawania zębiny krystalicznej i całego układu tworzącego kryształy. Zęby u zwierząt psują się, gdyż nie są one w stanie mieć jamy ustnej ciągle wypełnionej wodą lub solą. U człowieka nieznającego roli soli morskiej zęby będą psuć się jeszcze szybciej w związku ze szkorbutem, paradontozą, próchnicą i innymi chorobami.

Materiał zęba nie stanowi struktury komórkowej. Zęby uformowane są z substancji krystalicznej, dla wzrostu której korzystnym środowiskiem jest właśnie woda morska. Chińczycy czyszczą zęby solą, a u ludzi, którzy płuczą przed snem usta słoną wodą, nie występuje próchnica.

Nawet jeśli pojawia się ostry ból zęba, to podczas płukania ust mocnym roztworem solnym, przy posypywaniu bolącego zęba solą, ból często znika niemal niezauważalnie.

Warto również żuć żywicę sosnową lub propolis, najlepiej robić to po posiłku, kiedy gorzka ślina jest nawet przyjemna.

Zęby zaczynają chorować dopiero po tym, jak zachoruje jakaś część przewodu pokarmowego. Jeśli zachorowały siekacze, to mogą być problemy z żołądkiem. Jeśli dają o sobie znać trzonowce, jest to sygnał pochodzący od opuszki dwunastnicy.

„Można z pewnością orzec, że jeśli codziennie będzie się płukać usta słoną wodą na noc, to zęby nie będą chorować w ogóle. Nawet jeżeli z waszych zębów zostały same korzenie, to jedne korzonki wypadną same, a inne zdołają po kilku latach wyleczyć się i odrosnąć. Najciekawsze jest to, że przy takim sposobie dbania o jamę ustną zaczyna wyrastać nowe pokolenie zębów. Osobiście spotkałem ludzi w podeszłym wieku (około 75 lat), u których pojawiały się nowe zęby. Biorąc pod uwagę te fakty, można wywnioskować, że utracone zęby odrastają, a ich wzrost można pobudzić u każdego”.

~Borys Bołotow