W 1925 ROKU ROSYJSKI INŻYNIER UMIEŚCIŁ MIEDZIANY PIERŚCIEŃ WOKÓŁ UMIERAJĄCEJ ROŚLINY. GUZ ZNIKNĄŁ. WSZYSTKIE POZOSTAŁE ROŚLINY W TYM EKSPERYmencie UMARŁY. JEGO TECHNOLOGIA BYŁA STOSOWANA W SZPITALACH W CAŁEJ EUROPIE, AŻ ZOSTAŁ ŚMIERĆ W NOWYM JORKU W 1942 ROKU.
Nazywał się Georges Lakhovsky.
Zaproponował teorię tak niebezpieczną, że musiała zostać wymazana z historii medycyny. Każda żywa komórka jest miniaturowym oscylatorem. Drga z własną, określoną częstotliwością. Gdy komórka jest zdrowa, drga z naturalną częstotliwością rezonansową. Gdy zapada na chorobę, częstotliwość spada. Rak, infekcja, degeneracja – wszystkie te schorzenia są zaburzeniami częstotliwości.
W 1925 roku Lakhovsky przeprowadził eksperyment w szpitalu Salpetriere w Paryżu. Zaszczepił rośliny pelargonii bakteriami rakotwórczymi. U wszystkich roślin rozwinęły się guzy. Wokół jednej rośliny umieścił prosty miedziany pierścień z otwartym końcem – o średnicy 30 centymetrów. Nic więcej. Bez prądu. Bez chemikaliów.
W ciągu kilku tygodni roślina z miedzianym pierścieniem całkowicie pozbyła się guza i urosła wyższa i silniejsza niż kiedykolwiek. Wszystkie inne rośliny biorące udział w eksperymencie obumarły.
Miedziany pierścień działał jak antena. Przechwytywał pełne spektrum częstotliwości kosmicznych i przekazywał je z powrotem do komórek rośliny. Komórki dostrajały się do swojej naturalnej oscylacji. Choroba nie mogła przetrwać w komórce wibrującej z właściwą częstotliwością.
Następnie Lakhovsky zbudował oscylator wielofalowy. Wykorzystywał on dwie koncentryczne anteny napędzane cewką Tesli do jednoczesnego generowania szerokiego spektrum częstotliwości elektromagnetycznych. Pomysł był prosty – zalać ciało każdą możliwą częstotliwością, a każda komórka naturalnie będzie rezonować z tą, której potrzebuje do wyleczenia.
W latach 30. XX wieku jego maszyny były używane w szpitalach we Francji, Włoszech i Szwecji. Lekarze zgłaszali wyzdrowienia z zaawansowanych nowotworów, ciężkiego zapalenia stawów i przewlekłych infekcji. Pacjenci, którym dano tygodnie życia, opuszczali kliniki.
W 1941 roku Lakhovsky przeniósł swoją technologię do Nowego Jorku. Zaczął leczyć pacjentów w dużym szpitalu, osiągając niezwykłe rezultaty.
W 1942 roku, w wieku 72 lat, Georges Lakhovsky został potrącony przez samochód w Nowym Jorku i wkrótce potem zmarł. Natychmiast po jego śmierci wszystkie oscylatory wielofalowe zostały wycofane z amerykańskich szpitali. Jego badania uznano za szarlatanerię. Jego nazwisko zostało usunięte z literatury medycznej.
Mężczyzna, którego maszyny leczyły pacjentów w europejskich szpitalach przez ponad dekadę, został potrącony przez samochód i w ciągu kilku miesięcy zniknął z historii.
Częstotliwość zdrowej komórki ludzkiej wynosi od 62 do 72 MHz. Kiedy spada do 58 MHz, pojawiają się objawy przeziębienia. Przy 42 MHz rozpoczyna się rak. Przy 25 MHz śmierć.
Twoje ciało nie jest maszyną chemiczną. To instrument elektryczny grający na określonej częstotliwości. Choroba nie jest inwazją. To komórka, która zapomniała swojej pieśni.
