W wielu relacjach ludzi, którzy opisywali doświadczenia poza ciałem, stany między wcieleniami czy spotkania z innymi świadomościami po śmierci, pojawia się jedna bardzo ciekawa obserwacja. Tamten świat nie wygląda dla wszystkich tak samo. Jedna dusza opisuje ogromne przestrzenie pełne światła i roślinności, inna widzi domy przypominające ziemskie miejsca, jeszcze ktoś inny opowiada o jeziorach, ogrodach czy przestrzeniach przypominających ulubione krajobrazy z życia na Ziemi.
Może to na pierwszy rzut oka wydawać się sprzeczne. Jak to możliwe, że ten sam świat wygląda dla różnych istot tak inaczej? Odpowiedź pojawia się bardzo często w tych samych opisach – rzeczywistość po tamtej stronie jest znacznie bardziej plastyczna i związana ze świadomością, niż świat materialny. Na Ziemi otacza nas stabilna materia. Góry, budynki czy miasta istnieją niezależnie od tego, kto na nie patrzy. W rzeczywistości po tamtej stronie przestrzeń jest dużo bardziej elastyczna. Świadomość ma ogromny wpływ na to, jak dana przestrzeń się przejawia. W pewnym sensie można powiedzieć, że dusze znajdują się w świecie, który częściowo odpowiada ich wewnętrznemu stanowi, wspomnieniom i potrzebom.
Dlatego wielu ludzi opisuje miejsca, które są im znajome lub bliskie. Dusza, która przez całe życie kochała naturę, może doświadczać przestrzeni przypominających ogrody, jeziora czy lasy. Ktoś inny może odnajdywać się w przestrzeniach bardziej przypominających domy czy miejsca spotkań. Nie chodzi jednak o dokładne kopie ziemskiej rzeczywistości, lecz raczej o środowisko, które jest dla świadomości naturalne i komfortowe.
W wielu opisach pojawia się też informacja, że po śmierci dusza przechodzi okres adaptacji. Przez całe życie była przyzwyczajona do fizycznego świata, więc łatwiej jest jej odnaleźć się w przestrzeni, która choć trochę przypomina znane jej doświadczenia. Z czasem jednak świadomość zaczyna dostrzegać, że rzeczywistość nie jest ograniczona do jednej formy.
Nie oznacza to jednak, że wszystko jest całkowicie indywidualne. W wielu relacjach pojawiają się także miejsca wspólne, które wydają się dostępne dla wielu dusz. Opisywane są przestrzenie przypominające ogromne ogrody, miejsca spotkań, a także symboliczne „biblioteki”, w których przechowywana jest wiedza lub doświadczenia. Są to miejsca, gdzie świadomości mogą się spotykać, uczyć i wymieniać doświadczeniami. Mimo tej różnorodności pewne elementy pojawiają się bardzo często. Opisywana jest jasność, przestrzeń, poczucie spokoju, obecność natury lub światła. Często pojawia się wrażenie, że wszystko jest bardziej harmonijne i przejrzyste niż w świecie materialnym. Jednak dokładny wygląd tej rzeczywistości może być inny dla każdej świadomości.
Można więc powiedzieć, że tamten świat jest w pewnym sensie wspólną przestrzenią świadomości, ale jednocześnie pozwala każdej duszy doświadczać go w sposób, który jest dla niej najbardziej naturalny. Tak jak na Ziemi każdy człowiek przeżywa ten sam świat trochę inaczej, tak po tamtej stronie różnice w postrzeganiu mogą być jeszcze większe. Dlatego jedni opisują ogromne przestrzenie światła, inni ogrody czy jeziora, a jeszcze inni miejsca przypominające domy lub znane krajobrazy. Nie oznacza to, że mówią o różnych światach. Bardziej prawdopodobne jest, że opisują ten sam poziom rzeczywistości, widziany przez pryzmat własnej świadomości.
